Volle Maan van de Reiger
Volle Maan op 3° Ram, 26 september 2026 om 18:49 u.
Een dialoog tussen Stefaan Loncke, Ahawa Huis voor Levensverdieping & Inge Verpoten.
Inge
De Volle Maan in Ram verlicht de as Ram-Weegschaal en vindt plaats vlak voordat Venus retrograde gaat in Schorpioen, waarmee een Venuscyclus van negentien maanden tijdens de Samhuinn-periode wordt afgesloten. Als kardinale vuur-Volle Maan brengt ze opgebouwde energie in beweging en maakt ze zichtbaar wat niet langer genegeerd kan worden.
Stefaan
Deiuona, de Maan, toont haar volle gelaat in Cuti Prinnios, de Ram, terwijl Grannos, de Zon, zich in Cantli Prinnios bevindt, de Ring. Binnen onze overlevering ontmoeten we hier de stootkracht die een beweging inzet en de omtrek waarbinnen die beweging zich voltrekt. In het licht van Grannos wordt de Ring zichtbaar; Deiuona brengt aan het licht wat daarbinnen tot rijping kwam. Deze Volle Maan laat ons zo stilstaan bij de verbanden waarin onze levenskracht werkzaam is. Waarin hebben we ons leven gelegd, welke verbintenissen dragen onze aanwezigheid, en waar wil een oorspronkelijke kracht opnieuw naar buiten treden? De Reiger waakt aan deze overgang, waar de oogst van het geleefde jaar reeds de belofte van een volgende omwenteling draagt.
Inge
De Maan staat dicht bij Neptunus, die eind januari zijn intrede deed in Ram en daarmee een nieuwe cyclus van 165 jaar begon. Neptunus in Ram markeert de geboorte van een nieuwe droom, maar stelt ook de vraag welke verlangens werkelijk van onszelf zijn en welke voortkomen uit projecties of idealen. De Nieuwe Maan in Ram van 17 april dit jaar, in conjunctie met Chiron, legde daarbij een kwetsbaar zaad rond genezing. Wat toen begon, kan nu zichtbaar worden als inzicht, confrontatie of een duidelijke behoefte aan verandering.
Stefaan
In de Maan van de Reiger keren we terug naar de dromen die onder de stroom van onze ervaringen bewaard bleven. Reiger staat in het Water, dat binnen onze kosmologie de Tijd draagt, en opent haar vleugels naar de ruimte daarboven. Zij kent het leven dat zich van ogenblik tot ogenblik ontvouwt én de samenhang waarin oorsprong en bestemming elkaar raken. Daardoor kan zij ons terugbrengen bij een verlangen dat ouder is dan de gestalte die wij er ooit aan gaven. In het licht van Deiuona mogen we dat verlangen opnieuw ontmoeten. Wat bezielde ons toen, wat deed onze ogen oplichten, en welke vorm kan diezelfde bezieling vandaag aannemen? Zo haalt de Reiger uit het Water iets terug dat opnieuw aan het leven wil deelnemen.
Inge
Ram staat voor individuatie: het ontwikkelen van een eigen richting en het onderscheid tussen wat werkelijk van jou is en wat je hebt overgenomen van anderen. Ram hanteert het zwaard dat los snijdt, dat door chaos heen snijdt en, in dit geval, blootlegt waar we onszelf hebben aangepast, ingehouden of verloren in verwachtingen.
Stefaan
Het zwaard voert ons naar Coccidios en meer bepaald Roudios, de rode kracht van Mars, die in onze teaching het vermogen draagt om te onderscheiden en een doorgang te openen. Zijn snede geeft richting: wat met elkaar verward raakte, krijgt opnieuw een eigen plaats. Daarbij hoort de verantwoordelijkheid van degene die het zwaard hanteert. Welke ruimte wil ik vrijmaken, en welk leven zal daarin kunnen groeien? Fragarach, de Antwoorder uit het verhalenveld van Manannán en Lugh, verdiept deze vraag. In onze duiding opent zijn scherpte de weg naar een waarachtig antwoord. Roudios maakt die helderheid tot daad, zodat de eigen richting die we herkennen ook in ons handelen gestalte krijgt.
Inge
Tegenover de Maan in Ram staat de Zon in Weegschaal, het teken van relaties en wederkerigheid. De heerser van Weegschaal, Venus, staat in Schorpioen en brengt de diepere en donkere lagen van verbinding naar voren: verlangen, hechting, angst, controle en macht. Daardoor kunnen relationele patronen die eerder onder de oppervlakte bleven nu duidelijker zichtbaar worden.
De centrale vraag is: hoe blijf ik mezelf zonder de verbinding met de ander te verliezen? En waar ben ik mezelf gaan aanpassen om die verbinding te behouden?
Stefaan
Reiia, Venus, draagt in onze lijn de ritmische samenhang waardoor wezens op elkaar afgestemd raken. Haar verschijnen als morgenster en avondster maakt haar tot een hoedster van overgangen, van naderen en terugkeren. Nu bevindt zij zich in het gebied van Samonios, de Zaaier, dat we met Schorpioen verbinden en waarin ook Caruos, het Grote Hert, meespreekt. We kunnen haar aanwezigheid daar lezen als een terugkeer naar het zaad van een verbond: wat heeft ons ooit werkelijk bij elkaar gebracht? Reiia laat ons de juiste afstand ontdekken, de maat waarin nabijheid vruchtbaar wordt en ieder zijn eigen gestalte behoudt. Zoals het koningschap in onze overlevering ontstaat vanuit het verbond met het Land, zo vraagt ook menselijke verbondenheid om aandacht voor het levende wezen van de Ander. Daaruit groeit een wederkerigheid die door beiden wordt gedragen.
Inge
Mars, heerser van de Maan en medeheerser van Schorpioen, staat op de anarectische graad van Kreeft. Dit kan oude emotionele beschermingsmechanismen activeren. Wanneer iets kwetsbaars wordt geraakt, kunnen we ons terugtrekken, verharden of in de verdediging schieten. De vraag is dan niet alleen waarom reageer ik zo?, maar ook: wat probeert deze reactie in mij te beschermen?
Stefaan
Roudios bevindt zich hier aan het einde van Equi Prinnios, het Paard, de plaats die we in deze ordening met Kreeft verbinden. De snijdende daadkracht ontmoet er de soevereiniteit van het Land. Paard kent het evenwicht van het levende lichaam en merkt op waar dat evenwicht om herstel vraagt. In deze ontmoeting krijgt beschermen een koninklijke betekenis: kracht wordt ingezet ten dienste van wat ons is toevertrouwd. In de Nemeton herkennen we een verwante beheersing bij Ures, het smeulende vuur. Zijn gloed bewaart het vermogen tot handelen, terwijl zijn rook de aanwezigheid van dat vuur kenbaar maakt. Zo kan de kracht van Roudios zich verzamelen rond een heldere intentie en op het passende ogenblik een doorgang openen.
Inge
Saturnus in Ram voegt daar een realiteitscheck aan toe. Hij vraagt om verantwoordelijkheid, begrenzing en eerlijkheid over wat wel en niet houdbaar is. Waar Neptunus ons confronteert met dromen en projecties, vraagt Saturnus wat er werkelijk overblijft wanneer we de werkelijkheid onder ogen zien.
Stefaan
Met Melnos, Saturnus, ontmoeten we de maat van de Tijd. In onze teaching is zij de vrouwelijke zijde van Rextuarios: de kracht die een omhulling geeft, gevolgen laat rijpen en ons vertrouwd maakt met de draagkracht van een vorm. Haar plaats in de Ram brengt die maat tot bij de eerste aanzet van het handelen. Welk begin kunnen we werkelijk dragen, en waaraan zijn we bereid ons doorheen de Tijd te verbinden? Binnen het grotere mysterie van Rextuarios staat Melnos in wisselwerking met Taranos, Jupiter, die groei en verruiming brengt. Hun samenspel laat ons begrijpen hoe een droom een bewoonbare werkelijkheid kan worden: de opening ontvangt een bedding, de bezieling krijgt duur, en onze inzet wordt deel van een levende continuïteit.
Inge
Daarmee komt de kernvraag van deze Volle Maan naar voren:
Wat wordt er weggeknipt en wat wordt er geoogst?
Loslaten hoeft daarbij niet alleen over mensen of situaties te gaan. Het kan ook betekenen dat we een oude identificatie, verwachting of verdedigingsstrategie achter ons laten. Wat ooit bescherming bood, kan inmiddels een beperking zijn geworden.
Stefaan
In het mysterie van de Oogst wordt Caruos, het Grote Hert, tegelijk zichtbaar als de Koning die zich schenkt en als het leven dat in de vrucht wordt doorgegeven. Het afsnijden maakt de vrucht beschikbaar: in haar rust reeds het zaad waarmee de beweging verdergaat. Onze overlevering verbindt dit met Anaxs, het Vat dat het bloed van de geofferde Koning ontvangt, zodat zijn levenskracht opnieuw naar de Aarde kan stromen. Wat uit een ervaring tot wijsheid werd, kunnen we ontvangen en doorgeven. Wat zijn omloop heeft voltooid, vertrouwen we aan de kringloop toe. Zo draagt het einde van een vorm de mogelijkheid van een nieuwe geboorte.
Inge
De Volle Maan in Ram brengt ons zo terug naar de essentie van individuatie: jezelf niet verliezen in de ander. Autonomie en verbinding hoeven geen tegenpolen te zijn. Juist wanneer we steviger in onszelf staan, kunnen we ons eerlijker en bewuster verbinden.
Wat niet authentiek is, vraagt om eerlijkheid. Wat gebaseerd is op angst vraagt om bewustwording. En wat werkelijk leeft, vraagt om ruimte.
Stefaan
Reiia en Roudios brengen ons zo bij twee bewegingen die elkaar binnen het levende verbond nodig hebben: de kracht om ons te verbinden en de kracht om vanuit onze eigen plaats te handelen. In de Nemeton wordt die plaats steeds in verhouding tot het geheel gevonden. We staan op het Land, gedragen door de Voorouders, met onze blik geopend naar wie na ons zullen komen. Wat we ontvangen hebben, krijgt door onze aanwezigheid een eigen voortzetting. De Reiger helpt ons daarbij de oorspronkelijke droom terug te vinden, en onder het volle gelaat van de Maan mogen we haar opnieuw toelaten tot het leven.
/|\
Opmerkingen